มีแค่ฉันที่รู้ว่าสามัญสำนึกเปลี่ยนไปตามสถานที่ (Patreon)

Part 1

===FREE===

Part 2 Part 3 Part 4

Part 5 Part 6 [จบ]

===เรื่องย่อ===

คืนธรรมดาคืนหนึ่ง ชายหนุ่มเด็กฝึกงานแวะร้านสะดวกซื้อประจำ แล้วพบว่าพนักงานหลังเคาน์เตอร์ไม่ได้ใส่อะไรเลย

เธอไม่รู้สึกอะไร ลูกค้าคนถัดมาก็ไม่รู้สึกอะไร มีเขาคนเดียวที่กรีดร้องอยู่ในหัว

เช้าวันรุ่งขึ้นบนรถไฟใต้ดิน เสียงประกาศบอกให้ผู้โดยสารทำสิ่งที่ไม่มีทางเป็นเรื่องปกติได้ และทั้งขบวนก็ทำตามอย่างเชื่องเชื่อ ราวกับเป็นมารยาทที่ทุกคนท่องมาตั้งแต่เด็ก

เขาไม่ได้บ้า และไม่ได้ฝัน

เขาแค่ค้นพบกฎข้อหนึ่ง: ทุกอาคารมีธีมของมันเอง ก้าวข้ามธรณีประตูเมื่อไหร่ สามัญสำนึกของทุกคนข้างในจะถูกเขียนใหม่ทั้งหลัง ที่ทำงานมีกฎแบบหนึ่ง ร้านอาหารที่ลูกค้าทุกคน ถูกเรียกว่า นายท่าน แต่เมื่อออกมานอกประตูปุ๊บ ทุกอย่างกลับสู่ปกติ

ไม่มีคู่มือ ไม่มีใครให้ถาม ผิดกฎเมื่อไหร่คือคนแปลกหน้า ที่ทุกคนหันมามอง

เหลือแค่คำถามเดียวที่เขาต้องหาคำตอบให้ทันก่อนจะเผลอเปิดประตูบานถัดไป ไอ้กฎบ้านี่มันมาจากไหน แล้วทำไมมีแค่เขาที่รู้ว่ามันไม่ปกติ?