Home Creators Posts Import Register Favorites Logout

Downloads

Content

Index of all posts in this series:

https://www.patreon.com/posts/27883742

Salvēte, amīcī!  🤠  Jacobus Pontanus was a 16th century Latin school teacher, and wrote some of the most enjoyable and advanced conversational dialogues for spoken proficiency that I have yet seen. With vital idiomatic expressions derived principally from Plautus, Terence, and Cicero, these dialogues demonstrate very high quality of Latin that will challenge as well as entertain.

Because I was so excited to find this treasure (the link to the text online is below), I have decided to make this Patreon post with the first dialogue public. 😊 But I will be posting here on Patreon all 100 of these dialogues — one released every Saturday for the next two years! — for my Senātōrēs Tier ($5) patrons, so please consider becoming one of my supporters on Patreon.

Senātōrēs Tier patrons also get access to: 

• Lingua Latina Per Se Illustrata: ROMA AETERNA audio course (taught entirely in Latin)  ( https://www.patreon.com/posts/22953927 ), 

• «pinguī Minervā» series which includes the entire Plautus comedy Amphitryo acted out with character voices ( https://www.patreon.com/posts/amphitryo-pingui-26259403 ), 

• Dē Variīs Colloquendī Fōrmulīs which are the exceedingly useful expressions and idiomsfor all possible conversation topics, which are essential to the necessary deep understanding of Latin literature ( https://www.patreon.com/posts/27399060 ),

• the recordings of all the other audio books and and songs I have posted on youtube.com/ScorpioMartianus.

Plūrimās grātiās vōbīs agō! ☺️

In the text below to be used with the attached audio file, I have added for you all the macrons and improved a few spellings.

Jacōbī Pontānī Progymnasmata Latīnitātis

http://www.stoa.org/hopper/text.jsp?doc=Stoa:text:2003.02.0009:colloquium=1

PROGYMNASMA, SĪVE DIALOGUS PRĪMUS

Dēductiō puerī ad Magistrum, et prīmum exāmen.

Persōnae:

Pater, Magister, Puer.

Pater.

Salūte plūrimā doctōrem tē litterārūm impertiō.

Magister.

Habeō grātiam, vir optime. Quid est negōtiī, quamobrem mē velīs?

Pater.

Sī nōn gravāberis parvam dare operam mihi, paucīs exsequar quā caussā ad tē accesserim.

Magister.

Advertō animum.

Pater.

Ego germānī patris officium secūtus, parvulum hunc, quem cernis, fīlium meum honestissimīs doctrīnārum studiīs, et virtutī ā prīmōrdiō aetātis dēditum esse nimium quantum cupiō.

Magister.

Laudābilis, et jūstissimō atque praeclārissimō dēsīderiō incēnsa voluntās: quam prīmum enim, et quam diūtissimē discendum sapientēs praedicant, quod numquam perdiscitur, et prōficit in perpetuum. Praetereā multum rēfert, quibus odōribus testa recēns imbuātur.

Pater.

Est vērō ita ut dīcis. Hunc igitur puerum (quod mihi, familiaeque meae fēlīciter ēveniat) tibi in manum dō, tibi committō, tuaeque mandō fideī. Nātūrā ego sum, amōre, cūrā et sollicitūdine tū illī pater estō. Tuā īnstitūtiōne, ac disciplīnā probitātem, et intelligentiam rērum (quanta quidem in istam teneritūdinem cadit) adipīscātur.

Magister.

Certē quidem haud repugnanter in album discipulōrum ipsum rettulerō, sī, ut est in mōre positum, ingeniolum ejjus, atque prōgressum, quem in litterīs hāctenus effēcit, perīclitātus ante fuerō.

Pater.

Teneās licet sollenne tuum, et exquīrās quodcumque tibi exquīsītō opus vidēbitur.

Magister.

Age, mī fīlī, ēde nōmen tuum.

Puer.

Mihi nōmen est Jacōbus.

Magister.

Quotum agitās annum?

Puer.

Hic, opīnor, nōnus incipit.

Magister.

Elementa cōnfōrmāre nōstīn'?

Puer.

Māximē: quamquam haud venustissimē. 

Magister.

Quid? rudīmenta Grammaticae num doctē callēs? etenim in hōc meō gymnasiō illa nōn trāduntur: īnstrūctum ab iīs venīre ad mē audiendum oportet.

Puer.

Spērō mē scientiā comprehendisse illās praeceptiōnēs, quantum potuerim.

Magister.

Cujjus autem Grammaticī erant illa tua rudīmenta?

Puer.

Emmanuēlis Aluārī Lufītānī.

Magister.

Emmanuēlis? Vīsne explōrem quam studiōsē didicerīs?

Puer.

Explōrā, sī placet.

Magister.

Cedo, īnflexiōnēs nōminum quot sunt?

Puer.

Quīnque.

Magister.

Haec vōx, "sēnsus," quotā dēclīnātiōne continētur?

Puer.

Quārtā.

Magister.

Quō cāsū effertur?

Puer.

Nōminandī, generandī, vocandī singulārī: et rūrsum nōminandī, accūsandī, vocandī multitūdinis numerō.

Magister.

"Bonus" cujjus generis?

Puer.

Māsculīnī.

Magister.

Certumne istud habēs?

Puer.

Certissimum.

Magister.

Ejjus fēminīnum?

Puer.

"Bona."

Magister.

Neutrum?

Puer.

"Bonum."

Magister.

Dā comparātīvum et superlātīvum.

Puer.

"Melior," "optimus."

Magister.

Cūr nōn dīcis, "bonior," "bonissimus": perinde ut "doctior," "doctissimus"?

Puer.

Dīcerem vērō, nisi esset anomalum, sīve inaequāle, ut illa quoque: "Malus," "pejjor," "pessimus": "Parvus," "minor," "minimus."

Magister.

Probē respondet adolēscentulus. Dehinc Prōnōminis dēfīnītiōnem recitā.

Puer.

Quod locō nōminis positum, certam, fīnītamque persōnam adsignificat.

Magister.

An ēmendātē sīc loquēmur: Salvum tē advenīre gaudēmus?

Puer.

Prōrsus ēmendātē.

Magister.

Undenam hocc intelligis?

Puer.

Ex rēgulā IV.

Magister.

Audiāmus.

Puer.

Verbum persōnāle īnfīnītī modī, postulat ante sē accūsandī cāsum.

Magister.

Pernōscō, et dēmīror ēgregiam, singulāremque dīligentiam tuam. Hanc sī in posterum similiter ad discendum attuleris (quod tē factūrum esse, mihi quidem dubitāre in mentem nōn venit) prōmittō, ac recipiō huic parentī tuō, tē hominem ērudītissimum venientibus annīs ēvāsūrum.

Pater.

Dīligentiam quidem puerī in spē optimā pōnat Magister. Ego item quō minus illī cessāre, et sōcordiā, atque dēsidiā bonum ōtium conterere sit integrum, cūrābō sēdulō.

Puer.

Ignāvus nōn erō.

Magister.

Macte indole, sīc faciēs, mī Jacōbe, et crās postquam lūxerit, cum libellīs tuīs, armīsque scholasticīs ad sextam in lūdum hunc meum itāre, Dīvīs bene juvantibus, occipiēs. Tū interim fīlium redūcēs domum: quem propter ingeniī bonitātem, et, quam facile perspiciō, nātūrae praestantiam multō commendātissimum nōbīs, cārissimumque fore crēdās velim.

Pater.

Līberālis ista, et hūmānitātis plēna pollicitātiō, vir doctissime, omnibus necessitūdinibus mē tibi obstringit. Bene valē.

Magister.

Et tū.

Files

Comments

Breno

where is the hundred dialogues?

Luke Amadeus Ranieri

I would be delighted to make them! These recordings were never very popular — too advanced — but if there is demand, I’ll continue

Breno

where did you find these dialogues?

Jonathan Roberts

Legere et audire hund dialogum perplacet! Sed erubescor quia non bene intellego id quod Magister dixit: "Certē quidem haud repugnanter in album discipulōrum ipsum rettulerō, sī, ut est in mōre positum, ingeniolum ejjus, atque prōgressum, quem in litterīs hāctenus effēcit, perīclitātus ante fuerō."

Luke Amadeus Ranieri

Āh, quoad signficātiōnem, multum temporis nīsus jam intellegō et explānāre queō: 1) certē accipiam tuum fīlium inter meōs discipulōs 2) sī ego possum eum perīclitārī, q.e. eī perīculum vel exāmen dare 3) “ut est in mōre positum” ut solet esse in meā scholā 4) hujus puerī mentem et prōgressum nōscere 5) prōgressum quem adhūc fēcit

Jonathan Roberts

Plurimas gratias tibi ago propter responsum perspicuum!